Project Himiriza

In september 2011 werd via een ingezonden brief onze aandacht gevraagd voor een goed doel in Burundi. De brief kwam van Ineke Vloothuis, een Oldenzaalse die bevriend was geraakt met Tory Ntakiyica. Tory heeft 7 jaar terug zijn land, Burundi, moeten ontvluchten. Burundi is een klein land in midden-Afrika, het heeft net als Rwanda de verschrikkelijke burgeroorlog tussen de tutsi’s en de hutu’s meegemaakt. Dit heeft het gehele land op sociaal en economisch gebied ontwricht. Samen met anderen probeert Tory waar hij kan de mensen in Burundi te helpen om hun land weer op te bouwen. Tory is in de zomer van 2011 terug geweest naar Burundi en heeft daar onder andere gesproken met de mensen van de Himiriza, die zich verenigd hebben om een stuk land te ontginnen en te verbouwen. Dit gaat allemaal handmatig en op een zeer primitieve manier. Het land is aanwezig en mag bewerkt worden, maar geld om de benodigde gereedschappen te kopen was er niet. De groep mensen van de Himiriza hadden 2 spades om het land te bewerken, terwijl ze er wel 30 nodig hadden. De vraag van Ineke en Tory was dan ook een kleine bijdrage van de Missietent om deze spades aan te kunnen schaffen. Hiermee kunnen ze hun land bewerken waardoor er eten is en er misschien nog wel wat verkocht zou kunnen worden, zodat er ook geld overblijft om hun kinderen naar school te laten gaan.

Wij vonden dit als Missietent een mooi en concreet doel en we hebben ze financieel gesteund. Tory en Ineke waren heel duidelijk; “Laten we eerst kijken hoe de associatie het op pakt en of ze hun doel van het bewerken van het land kunnen verwezenlijken”

In 2012 hebben we weer contact gehad met Tory en Ineke over het project in Burundi. Het landbouwproject is opgestart en ze hebben met onze bijdrage kunnen zorgen voor rijstplantjes, spades en boompjes voor de omheining. Hierdoor hebben de Burundese ‘boeren’ vanuit een organisatie in Burundi een paar koeien kunnen krijgen. Het mooie is dat het ene opgestart wordt en dat daardoor ook andere zaken mogelijk worden.  Omdat het zo goed gaat met het project vinden wij net als Tory en Ineke dat de hulp nu niet moet stoppen. De ‘boeren’ moeten bij Tory en Ineke aanvragen wat op dat moment nodig is om het project beter te laten verlopen. Ook moeten ze hierover een prijsopgave doen. Zij beslissen dan hoeveel geld ze hiervoor kunnen uitgeven. De laatste vraag van hen is bijvoorbeeld kunstmest (iets wat daar erg duur is). Ook is er vraag naar een aantal geiten. Wij denken dat het geld goed besteed wordt, Tory heeft hierover regelmatig contact met de leider van het project. Ook krijgen ze notulen toegestuurd van hun vergaderingen. We willen als Missietent dit project graag verder ondersteunen.